ذره های کوچک ما


ذره های ریز ما

کوتاه سخن هزاره ها یکی از اقوام بزرک افغانستان است که قدامت زیست دیر سال تر و بیشتری نسبت به همه اقوام افغانستان را دارند، یا بهتر بگویم اصیل ترین بومی های این سرزمین اندکه متتاسفانه در امتداد تاریخ در اثر تهاجم های پی در پی غول پیکری بیگانه ها چون آریائی ها تحت رهبری اسکندر کبیر، مغولها تحت قیادت چنگیز، انگلیس ها بواسطه بومی های جدید و مهاجر در این کشور این قوم را در بخش های مختلف از هم متلاشی شدند.

این متلاشی شدنها باعث بقدرت رسیدن یکعده دست نشاندهای انگلیس و روس گردید که هر کدام به نوبه خویش سعی بر خورد کردن بیشتر هزاره ها را کردند و تا جایی هم موفق شدند  که در جایی حتی تلاش به انقراض کشاندن نسل هزاره ها کردند ولی این تلاش با مقاومت شدید رو بروی گردید که بالاخره با شکست تلخ باعث شد شصت و پنج در صد از نفوس هزاره ها قتل عام گردد.

ولی شور و شوق عدالت خواهی ، استقلالیت و مبارزه از وجود هزاره ها بکلی برچیده نشد  حتی اگر به ذرات کوچک هم مبدل می شدند حاضر نبودند منافع خود شان را زیر پا بگزارند که این رشادت ها باعث رشد و نمو مردانی شد که بعداًحماسه های جاویدان را ثبت اوراق تاریخ کشور کردند.

این استقامت ها آهسته آهسته ذره های کوچک را گرد هم جمع کرد و کتله از مردم دوباره متولد شده ساخت مردمی که افتخار پرورش مرد ها و زنهای را دارند که کلمات مرد و زن برای ستودن آنها کفایت نمی کند. این کتله انسانهای  جنسیت را پرورش دادند که تا قیمت خون شان در کنار این مرد ایستای کرد و بر گفته هایش که می گفتند « از خدا می خواهم خونم در جمع شما مردم بریزد» عمل کردند.

ولی افسوس  و صد افسوس که :

باغبان روزگار چی عجب خوش سلیقه است

می چیند آن گلی که در عالم نمونه است.

این مردان و زنان چون گاو سوار ها، درویش علی خان ها، فتح مامد خان ها، ارغون ها عبدالخالق ، کشتمند ها، کاتب ها و مزاری ها و زنان چون گل بیگم ها، عمه سنگری ها شیرین ها فریبا ها و هزاران مردان و زنان دیگر گل های نمونه در باغستان محروم  مردمی بودند که همسایه هایشان وجود فزیکی شان را حاضر نبودند و نیستند قبول بکنند.

حالا که چنین شده است پرسش چی باید کرد؟ ذهن هر  کاوشگری را بخود مشغول می ساز.

من نظر هایم را تنها با نوشتن عنوانی از این قرار بسنده میدانم:

۱ ٫ تحصیل

۲٫  اقتصاد

۳٫ اتحاد

۴٫   ایستادگی و عمل

۵ ٫  وفادار ماندن.

و آنروزیکه ما به این گزینه ها دست پیدا کردیم فکر کنم بتوانیم کله باری از محدودیت ها و محرومیت های را که تا امروز یا سهوا یا عمدا سد راه ما قرار دارد برداریم پس پیش بسوی پیروزی

به امید آنروز.

Advertisements
By باچه آزره آزره Posted in History