اعتراف بعد مرگم یا غیبت تمامم


لهیب الله « آدینه غزنوی»

زیبا!

زیباست چیزیکه نتوانی حقیقت وجودی اش را انکار بکنی و چی دلنشین است آنکه در رسیدن و از رسیدن به آن هیچ هراسی در دل و جانت غلبه نکند.

مقدس!

مقدس است آنکه روحش آنقدر پر مهر باشد که جسم نحیف و نازکش توان حمل آنرا نداشته باشد و سنگینی قداستش سینه خاک بشکند و عرض زمین بدرد و به عرش متعال بال بکشاید.

ستودنی!

ستودنی است چیزیکه قبل از اظهارش با اشک در حضورت بدون اشک، مملو با مسرت  بیان گردد و از کمی و کاستی هایت تذکر به عمل آید.

مسرت بخش!

مسرت بخش است که بهایت را در زندگی ات برایت بگویند نه بعد از اینکه هم آغوش خاک شده باشی و هر از گاهی در بر مزارت بیایند و با خوبی هایت مخته کنند و خاک مزارت رابر سر بریزند و تمنای داشتند را بکنند. این یعنی اعتراف بعد از مرگت یا همان غیبت تمامت.

مخته!

مخته برای کی؟ مخته برای کسیکه در زندگی وقت خیلی زیاد داشتی تا حرفهایت را برایش بگویی ولی نگفتی، این اعتراف اشتباه زیستنت تا آنگاست.

زیستن!

زیستن چگونه؟

زیستن زیباست، مقدس است، ستودنی است، مسرت بخش است در صورتیکه زندگی را با زندگی ات با عشق، و صفا، صمیمیت، صداقت، همدیگر فهمی آغاز کرده باشید و زندگی را با داشتن فرصت ها برایش معنی دار کرده و خاطره خلق کرده باشید گفته هایت را در هر فرصت بگوئی و برای هر گفته ات هیچگاهی را زود و یا دیر نپنداشته باشید.

پ.ن: نمیخواهم این گفته ها برای بعد از مرگم بماند اگر میل به زبان گشودن داری و حرف برای گفتن هر لحظه زندگی فرصت مناسب است برای شنیدن و شانس خوبی برای گفتن.

بدرود تا ادامه… .

Advertisements
By باچه آزره آزره Posted in History